Aquaducten (su
kemeri) in de vorm van bruggen werden vanaf de Romeinse
tijd gebruikt om water van de bron over dalen naar de
steden te transporteren. Gedurende de heerschappij van
Suleyman de Geweldige werd het "vervallen"
watersysteem van de Romeinen gerenoveerd en uitgebreid.
De waterleiding, van het woud bij Belgrado naar Istanboel,
was sindsdien bekend onder de naam: het Kirkcesme watersysteem. Mimar Sinan
bouwde 33 aquaducten om het water naar het distributienetwerk
te brengen, een van de belangrijkste in Ottomaans Istanboel. Enkele
waren monumentaal in omvang: de Kovuk Kemer, de Pasa Kemeri,
de Uzun Kemer, de Maglova Kemeri en de Guzelce
Kemer (klik op de foto voor meer informatie hierover).
4e eeuwse Romeinse aquaducten
die nog steeds (deels) te zien zijn: Valens (Bozdogan)
te Istanboel. Gebouwd in 368), Ma'zulkemer,
Karakemer en Turuncluk.
 Aspendos
(47 km van Antalya) was net als Perge in de Oudheid
een belangrijke stad (Romeinse tijd -
handelscentrum). Beide waren op een rots boven een rivier
op korte afstand van de zee gebouwd. Aantrekkelijk voor
de handel en het bood enige bescherming tegen de vele
zeerovers. Van
het aquaduct zijn wat delen over (zie de foto's). Er
is een legende over Aspendos, zie
verder...
De bewoners van Efese waren
voor hun watervoorziening ook afhankelijk van aquaducten.
Voor meer informatie en foto's zie Efese.
Er is trouwens niet veel bekend over de
Romeinse wijze van controleren en handhaven van waterspiegel
en -druk. In de Ottoman-periode waren er "watertorens"
(su terazisi) welke deze controle uitoefenden. |